Płatki wosku sojowego w ceramicznej misce, drewniane knoty i waga na stole
Blog

Ile pali się świeca sojowa i jak wydłużyć jej życie

Podajemy godziny palenia dla każdej z naszych pojemności i piszemy, od czego zależy, czy świeca wytrzyma tyle u Ciebie w domu.

To jedno z pytań, które słyszymy w sklepie w Karpaczu najczęściej, zaraz po „jak to pachnie”. Odpowiedź ma dwie części: liczbę godzin dla każdej pojemności i kilka rzeczy, od których zależy, czy świeca tyle wytrzyma u Ciebie w domu. Pierwsza część jest krótka. Druga ważniejsza, bo to ona decyduje, czy dostaniesz z wosku wszystko, co w nim jest.

Ile godzin pali się nasza świeca

  • 120 ml — około 20-25 godzin palenia.
  • 230 ml — około 30-40 godzin palenia.
  • 250 ml — około 35-42 h palenia.

Widełki nie są ozdobnikiem. Ta sama świeca, w tym samym szkle i z tym samym knotem, wytrzyma krócej albo dłużej w zależności od tego, jak ją palisz. Jeśli zapalasz ją na trzy godziny w spokojnym pokoju, będziesz bliżej górnej granicy. Jeśli często na kwadrans, przy otwartym oknie, bliżej dolnej.

W przeliczeniu na wieczory wygląda to tak: przy dwóch, trzech godzinach dziennie mała świeca starcza na mniej więcej tydzień do dwóch, a duża na dwa, trzy tygodnie codziennego palenia. Jeśli zapalasz ją tylko w weekendy, duża świeca potrafi przetrwać całą zimę.

Dlaczego wosk sojowy pali się wolniej

Wosk sojowy topi się w niższej temperaturze niż parafina. Płomień zużywa go spokojniej, a roztopiona warstwa przy knocie jest szersza i płytsza. W praktyce ta sama pojemność wystarcza na dłużej niż w świecy parafinowej, a zapach uwalnia się równo, bez fali na początku i pustki pod koniec. Szerzej porównujemy oba woski w tekście Wosk sojowy czy parafina.

Płatki wosku sojowego w ceramicznej misce, drewniane knoty i waga na stole
Wosk sojowy i knot — od tych dwóch rzeczy zaczyna się każda nasza świeca. U nas knot jest prawie zawsze drewniany.

Pierwsze zapalenie ustawia całą świecę

To najważniejsza rada w całym tekście. Przy pierwszym zapaleniu pozwól świecy palić się tak długo, aż roztopiony wosk dojdzie do samych brzegów szkła. Przy świecy w szkle trwa to zwykle od dwóch do trzech godzin, w zależności od średnicy naczynia.

Wosk ma pamięć. Jeśli za pierwszym razem zgasisz świecę po pół godzinie, kiedy roztopiło się tylko koło przy knocie, następnym razem płomień będzie się trzymał tego samego koła. Powstaje dołek, który z każdym paleniem robi się głębszy, a przy ściankach zostaje gruba warstwa wosku, której świeca już nigdy nie zużyje. Tracisz wtedy nawet jedną trzecią godzin z tabelki wyżej.

Jeśli dołek już powstał, da się go uratować: zapal świecę na dłużej i pozwól jej powoli wyrównać powierzchnię. Przy płytkim dołku zwykle wystarczy jedno długie zapalenie.

Knot krótki, płomień spokojny

Przed każdym zapaleniem skróć knot do około pięciu milimetrów. Zbyt długi daje wysoki, niespokojny płomień, który pali wosk szybciej, kopci i zostawia czarny nalot na szkle. Krótki płomień pali wolno i czysto.

Nasze świece mają prawie zawsze drewniany knot. Przycinaj go tuż nad zwęgloną krawędzią, gdy świeca jest zimna — nożyczkami albo cążkami do knotów, a zwęglony brzeg często da się po prostu odłamać palcami. Resztki knota usuń z wosku, zanim zapalisz ponownie, bo w roztopionej warstwie działają jak drugi, mały knot.

Co skraca życie świecy

  • Przeciąg — otwarte okno, wentylator, miejsce na drodze między drzwiami. Płomień się chwieje, pali nierówno i szybciej, a jedna strona szkła czernieje.
  • Bardzo krótkie zapalenia — zapalanie na dziesięć minut kilka razy dziennie zjada wosk bez korzyści dla zapachu i sprzyja dołkom.
  • Bardzo długie palenie bez przerwy — powyżej czterech godzin knot robi się za długi, a szkło mocno się nagrzewa. Lepiej zgasić, odczekać, przyciąć knot i zapalić znowu.
  • Ciepłe miejsce — świeca postawiona nad kaloryferem albo na parapecie w pełnym słońcu mięknie i traci zapach szybciej, nawet kiedy się nie pali.

Jak gasić, żeby nie tracić wosku

Najlepiej przykrywką albo gasidłem. Dmuchanie rozpryskuje roztopiony wosk na ściankach i zostawia dym, który przez chwilę zagłusza zapach świecy. Możesz też zanurzyć knot w roztopionym wosku i od razu go wyprostować — gaśnie bez dymu, a przy okazji dostaje cienką warstwę wosku, która pomoże przy następnym zapaleniu.

Kiedy świeca jest naprawdę skończona

Kiedy na dnie zostaje około centymetra wosku, przestań ją palić. Szkło nagrzewa się wtedy za mocno, a płomień jest zbyt blisko dna. Ta ostatnia warstwa i tak nie jest stracona: zeskrob ją do kominka zapachowego albo zostaw szkło w szafie, gdzie jeszcze przez jakiś czas będzie pachnieć.

Puste szkło można umyć ciepłą wodą z płynem. Wiele osób trzyma w nim potem pędzle, kredki albo suszone zioła.

Która pojemność dla Ciebie

Jeśli dopiero sprawdzasz, który zapach Ci pasuje, zacznij od 120 ml. Do codziennego palenia w salonie najlepiej sprawdza się 230 ml. Duża, 250 ml, to świeca na całą zimę albo na prezent. Wszystkie cztery kompozycje znajdziesz w sklepie, a jeśli zastanawiasz się, który zapach postawić w którym pokoju, napisaliśmy o tym w tekście Zapach w domu zimą.

Sklep

Cztery zapachy z karkonoskich szlaków


Każdy z nich powstaje ręcznie w Karpaczu — z wosku sojowego, w trzech pojemnościach.

Blog

Przeczytaj też