Nazwy naszych świec nie są ozdobnikiem dobranym po fakcie. Każda wzięła się z miejsca, w którym byliśmy o konkretnej porze dnia, i z pytania, które wracało w drodze w dół: co trzeba zrobić, żeby to zostało. Poniżej cztery szlaki i cztery odpowiedzi.
Śnieżka, ostatnie pół godziny światła
Najwyższy szczyt Karkonoszy o zachodzie jest zupełnie innym miejscem niż w południe. Wiatr siada, kamienie oddają ciepło nazbierane przez cały dzień, a od strony lasu podchodzi wyraźny świerk. Jest chłodno i ciepło naraz. To dokładnie ten moment, w którym ludzie chowają telefony i po prostu stoją.
Ten kontrast jest osią kompozycji Zachód słońca na Śnieżce: rześki świerk i ciepła nuta karmelu. Trudność polegała na proporcji. Karmel przy odrobinie za dużej dawce przykrywa wszystko i zostaje deser zamiast góry. Świecę zdobią kamyki, nawiązanie do kamienistego szlaku prowadzącego na szczyt.
Samotnia, czyli schronisko od strony przemarzniętego
Schronisko nad Małym Stawem jest jednym z najczęściej fotografowanych miejsc w polskich górach, ale pamięta się je nie przez widok. Pamięta się kontrast: zimno, mokro i wiatr na zewnątrz, a w środku kubek czegoś gorącego, para na szybach i zapach korzeni.
Stąd Wieczór w Samotni — grzane wino z cytrusami, ciepłe i korzenne. To zapach na jesień i zimę, na wieczory, kiedy nigdzie się już nie wychodzi. Dekoracja ze świerkowych igieł odsyła do lasu, przez który się tam dochodzi.
Hala Szrenicka o świcie
Poranek powyżej granicy lasu pachnie zupełnie inaczej niż to samo miejsce po południu. Powietrze jest zimne i czyste, rosa jeszcze nie odparowała, a najmocniej czuć młode pędy sosny i wilgotną trawę. To jeden z niewielu zapachów, które naprawdę budzą.
Poranek na Hali Szrenickiej jest z całej czwórki najlżejszy i najbardziej uniwersalny. Sprawdza się nie tylko w domu, ale i w miejscu pracy, gdzie ciężki zapach zaczyna przeszkadzać już po godzinie. To też ta świeca, którą najczęściej polecamy, kiedy ktoś kupuje prezent i nie zna gustu obdarowanej osoby.
Wodospad Szklarki: woda, mech i wrzos
Trzynastometrowy wodospad w dolinie Szklarki otacza gęsty, wilgotny las. W dole czuć mokre kamienie i mech, a wyżej, na otwartych stokach, wrzosowiska, które pod koniec lata zmieniają kolor całego zbocza.
Z tego połączenia powstał Spacer na wodospad Szklarki: bergamotka, wrzos i lawenda. Najbardziej wyrazista kompozycja z czwórki, świeża i zdecydowana, dobra do salonu i do gabinetu. Świecę zdobią kwiaty wrzosu.
Jak powstaje taka kompozycja
Żaden z tych zapachów nie powstał przy biurku z katalogiem olejków. Punktem wyjścia jest zawsze miejsce i pora dnia, a nuty dobiera się dopiero potem, zwykle przez kilka podejść i kilka wersji, które lądują w koszu, bo pachną ładnie, ale nie pachną tamtym miejscem. Gotowe kompozycje wylewamy ręcznie, małymi partiami, w Karpaczu.
Który zapach do której pory roku
- Wiosna i lato — Poranek na Hali Szrenickiej i Spacer na wodospad Szklarki. Lekko, zielono, świeżo.
- Jesień — Zachód słońca na Śnieżce. Świerk z karmelem pasuje do pierwszych chłodnych wieczorów.
- Zima i święta — Wieczór w Samotni. Korzenne i rozgrzewające, najbardziej grudniowe z całej czwórki.
Jeśli wybierasz świecę dla kogoś innego, zebraliśmy nasze sklepowe podpowiedzi w tekście Świeca na prezent — jak wybrać, żeby trafić. A jeśli szukasz czegoś, co przypomni Karkonosze po powrocie do domu, napisaliśmy osobno o pamiątce, która nie trafia do szuflady.







